Historia Miasta Zbki w katalogu stron


Realizacja:
MDG DATA - IT w firmie i w domu
Patronat:

Burmistrz Miasta Ząbki
Burmistrz Miasta Ząbki

Towarzystwo Przyjaci Zbek

Współpraca:
Forum Zbki

Dawny Woomin

Partnerzy SEO:

Darmowy Katalog SEO Woomin.BIZ.PL   Katalog stron






PageRank



Janczewski Wacław sierżant

80 Pułk Piechoty WP » Księga Żołnierzy 80 pp » Janczewski Wacław sierżant

  • Plutonowy Wacław Janczewski<br>zdjęcie z ok. 1921 roku
    Plutonowy Wacław Janczewski
    zdjęcie z ok. 1921 roku



Wacław Janczewski (ur. 23 sierpnia 1897 r. w Kownie). Służył w wojsku carskim i litewskim. Po ucieczce do Polski, w 1919 roku zaciągnął się do Wojska Polskiego do I Batalionu Zapasowego I Dywizji Litewsko-Białoruskiej, przemianowanego na Nowogródzki Pułk Strzelców (80 pp). Brał udział w Buncie Żeligowskiego w 1920 r. W służbie czynnej dosłużył się stopnia sierżanta. W rezerwie awansowany na podporucznika.

Rodzice:
Ojciec - Aleksander
Matka - Waleria z Lutkiewiczów

Rodzina:
żona - Emma z domu Nausner,
syn - Janusz,
siostra - Nadia - pozostała w Kownie,
siostra - Waleria - od wyjazdu do Poznania w 1939 r. jej losy są nieznane.


Nota biograficzna Wacława Janczewskiego nadesłana przez wnuczkę - Monikę:

Wacław Janczewski syn Aleksandra i Walerii z Lutkiewiczów urodził się 23 sierpnia 1897 r w Kownie. Od 1906 roku uczęszczał tam do 7-klasowej Szkoły Komercyjnej. W 1909 roku wyjechał do Petersburga, gdzie służbowo został przeniesiony jego ojciec. W 1914 jego ojciec zostaje przeniesiony bez prawa powrotu do Kraju Zabajkalskiego do miasta Czyta. W 1915 roku Wacław przerywa naukę w szkole realnej Czerniajewa w Petersburgu i wyjeżdża do ojca. W 1916 roku zostaje powołany do wojska, wcielono go do Lejb Gwardii Saperskiego Pułku Cesarza Mikołaja I. 5 stycznia 1918 roku po ciężkiej chorobie zostaje zwolniony z wojska. Wyjeżdża do Tomska, gdzie po śmierci ojca w 1916 roku zamieszkała jego matka Waleria. Postanawiają wrócić w rodzinne strony do Kowna. 31 kwietnia 1918 wyruszają z Tomska do Petersburga, gdzie Wacław cudem unika aresztowania jako były “białogwardzista”. Po trzech miesiącach tułaczki docierają do Kowna, gdzie Wacław otrzymuje posadę w firmie “Metropol”. Niestety nie dana mu była stabilizacja i spokój, bo jak czytamy w życiorysie: “W końcu grudnia 1918 roku Rząd Litewski ogłosił pobór do wojska litewskiego wszystkich osób, które służyły w armiach zaborczych, wskutek czego zostałem przydzielony do 1 kopy tj. kompanii, z której po tygodniowym pobycie udało mi się uciec do Polski, i tak dnia 13 kwietnia 1919 roku przybyłem do Warszawy i na ul. Długiej pod 7 zaciągnąłem się do Wojska Polskiego jako ochotnik. Przydział otrzymałem I Zapasowy I L.B.D później przemianowany na Nowogródzki p.p.strzelców, obecnie zaś 80 p.p. Zwolniłem się z wojska wskutek demobilizacji w dniu 13 września 1921 roku.” Brał udział w Buncie Żeligowskiego w 1920 roku. Po zwolnieniu ze służby czynnej w stopniu sierżanta, przeszedł do rezerwy i osiadł w Wilnie na ukochanej Litwie, gdzie otrzymał przydział do 6 Pułku Piechoty Legionów. Nominację na podporucznika rezerwy otrzymał w 1926 r. (Dz. Pers. M.S.W.N 41/26 ze st. 31.08.1826 lok. 326). W Wilnie uzyskał posadę urzędnika X st. sł. w Departamencie Przemysłu i Handlu przy Litwie Środkowej. Po zlikwidowaniu Departamentu w 1922 pracował w Biurze Techniczno-Budowlanym inż. Teofil Szopa i H. Zimerman. (Teofil Szopa był dyrektorem Departamentu Przemysłu i Handlu w randze ministra). Kolejnym miejscem pracy Wacława była posada w Okręgowej Dyrekcji Robót Publicznych przy Urzędzie Delegata Rządu w Wilnie, gdzie pracował do wybuchu II wojny światowej. W Wilnie poznał swoją żonę Emmę z domu Nausner, z ktorą miał syna Janusza. Nigdy nie udało mu się wrócić do rodzinnego Kowna, gdzie została część rodziny m.in. siostra Nadia, z którą utracił kontakt. Druga siostra Waleria w 1939 roku prawdopodobnie wyjechała do Poznania, wojenna zawierucha spowodowała, że nieznane są jej losy.


Wacław Janczewski w Nowogródzkim Pułku Strzelców
datowanie: 1919 lub 1920 r.





Legitymacja odznaki pamiątkowej dla kaprala Janczewskiego
za wstąpienie na ochotnika do Dywizji Litewsko-Białoruskiej w 1919 roku.



Legitymacja odznaki pamiątkowej dla plutonowego Janczewskiego
za udział w walkach frontu litewsko-białoruskiego w latach 1919-1920.



Legitymacja odznaki pamiątkowej 80 pułku piechoty
dla sierżanta Janczewskiego



Oryginalna odznaka pamiątkowa 80 pułku piechoty
sierżanta Janczewskiego z 1921 roku.